|
Temas
Archivos
Enlaces
Curiosidades varias
O cine
O deporte
O galego
A música
A publicidade
A televisión
Información
Política
Galicia
HAI QUE BOTALOS!
Humor
Buscadores
Radio
Diarios
|
Se muestran los artículos pertenecientes al tema A televisión.
 Descarga este vídeo para ver a realidade cos teus propios ollos!!!! En Iruña, uns xoves trataban de mostrar a súa opinión de xeito pacífico contra o derrumbamento dun edificio histórico pamplonica... Os cánticos e as pancartas destes rapaces non supuñan ningunha ameaza contra ningún navarro ou navarra, e moito menos contra ningún membro do corpo de policía, o cal actuou bombardeándoos con gases lacrimóxenos e lanzando pelotas de goma (non vos imaxinades á velocidade á que sae despedida esa bola e ademáis o peso que ten)... Máis tarde, unha moza e o seu pai dispoñíanse a voltar para o seu fogar, cando un cordón policial obrigounos a recúar... Unha pequena discusión acabou con feridos, tanto o pai e a filla, coma todos aqueles e aquelas que trataban de auxiliar ós feridos e de chamar a ambulancia... Que ameaza supón para un policía, armado con pistola, porra, casco, escopetas de goma e gas lacrimóxeno, un cidadán que se dispón a voltar o seu fogar a descansar, a limpa-lo chan, frega-la louza ou desfrutar do mero placer de estar no teu lar? A ETB tratou de rexistrar tódalas imaxes posibles, pero o impedimento das "forzas de seguridade do estado" non permitiu que iso fora posible... Este é un caso coñecido debido a que foi difundido polos medios de comunicación, pero... Cantos casos se dan no noso país ó ano? Cantas cargas policiais son "necesarias" segundo o goberno para evitar disturbios? A continuación propóñovos unha páxina na que poderedes atopar máis información cara este tema... Clica aquí para acceder a klinamen... Contra a tortura policial Descarga aquí o vídeo no que Luar se volve reivindicativo Gayoso estivo descoñecido... Ninguén ía imaxinar que unha protesta podería ser levada a cabo nun programa da Televisión de Galicia... E moito menos no Luar, un dos programas de máxima audiencia da canle. Pero basta xa... Non podiamos máis... As protestas nas rúas resultaban banais e superfluas para os de Madrid... Non nos tomaban en serio... Pero pequenas manifestacións coma esta, ían que o berro NUNCA MÁIS! fora collendo forza. Porque se non apareces na televisión, casi non existes... Agora ou saes nos mass media ou non es ningúen... Internet, a televisión, os medios impresos de relevancia... Se eles non te dan importancia, parece que non a tes...  Descargate a Duffman sen poder respirar... Neste coñecidísimo episodio, Moe decide facer a ciruxía estética para cambiar de aspecto, xa que o seu deixa moito que desexar... Decátase disto, logo dunha competición de bar-man, na que el sae victorioso... O premio sería aparecer no calendario que esta compañía cervexeira publica tódolos anos... Pero Moe descubre que no mes de Outubro en lugar de aparecer a súa faciana, aparece unha pegatina de Duff... Indignación absoluta... Tras esa pegatina, outra... E outra... E outra... Non había maneira... A solución era a ciruxía... Decídese vingarse de todos aqueles e sobre todo, aquelas que o xuzgaran polo seu físico... O primeiro deles, foi Duffman... A través deste vídeo podemos ve-las consecuencias que trae a vinganza de Moe...  Nada máis e nada menos que case oito millóns e medio de espectadores (exactamente 8.496.000 teleespectadores), seguiron o último partido de clasificación para o Mundial da selección española fronte a San Marino. Estamos ante o acontecemento deportivo máis visto de todo o ano, por riba das carreiras de Fernando Alonso nos grandes premios de Fórmula I. Os espectadores superaron en dous millóns ó anterior partido da selección fronte a Bélxica, supostamente, unha selección de maior rango, xa que, San Marino non gañou nin un so partido da fase de clasificación. Desta maneira, Antena 3, a cal acadou os dereitos dos partidos da selección para estes dous encontros... Ademais, é posible que sexa esta canle a que tamén retransmita o partido de repesca da selección, e tamén puxará polos partidos de Champions League dos equipos españois o ano que vén, ó igual que o Mundial de Alemaña do ano que vén. No día de onte, o 2º programa máis visto foi Hospital Central, con case cinco millóns e medio de audiencia... Se non houbese fútbol, probablemente sería esta serie o líder de audiencia... A ver que pasará coa repesca... Será máis vista que este partido? Clica aquí para descarga-la presentación do Neng en Antena 3Que pasa neeeeeeeng?? Esta é unha dos saúdos máis coñecidos no panorama actual. Escóitase á xuventude, a nenos, adultos e anciáns... Todo o mundo coñece a este personaxe creado no programa da Televisión Catalana, Una Altra Cosa, presentado por Andreu Buenafuente... Este personaxe pasou a ser de ámbito rexional a nacional, aparecendo en Antena 3... A tempada pasada foi todo un fenómeno de masas, e toda a audiencia esperaba os xoves (cando el aparece habitualmente no programa), para que saíra co seu particular baile, co seu peculiar vehículo e co seu orixinal saúdo: Que pasa neeeeeeeng!!??... Este segundo ano de Buenafuente continúa saíndo por televisión, facendo aparicións asombrosas fronte os invitados máis novedosos e famosos do show. Por que foi el o máis seguido? Hai máis personaxes en Buenafuente, pero ningún tan coñecido nin re-coñecido coma el... Esperemos que continúe facéndonos rir coma sempre...  O programa de Antena 3, Buenafuente, emitido de martes a xoves a partir das 0.15 horas, ten por costume sacar ó presidente dos EEUU moi solto e contando chistes. Este vídeo fai gala delo, aínda que o chiste non está tan inspirado como o de Nano, este tampouco ten desperdicio ningún Clica aquí para descargar Hoxe pódese dicir que teño un dia crítico. ¿ Por que visten desa maneira as mulleres xoves? É unha simple moda ou tamén un reflexo de como pensa a sociedade? Os pantalóns axustados, os tops, as minifaldas, os escotes... Todas as rapazas, ou case todas vesten con este tipo de prendas. Este tipo de indumentaria nocturna provoca que muden totalmente os canons do sexo e a sociedade. Diredes... , pero é que a ti non che gusta como vesten as chicas? Por suposto que me gusta, xa que me chama moito máis a atenzón unha moza que viste con roupa axustada que outra que non o faga. , Quere dicer iso que resulta máis atractiva a primeira? Simplesmente chama máis a atenzón, pero non quere dicir que aquelas que non vistades con este tipo de roupa, non sexades guapas. A liberdade é un priviléxio, que debemos utilizar... pero as marcas de roupa provocan que todos/as vistamos igual. Fan crer ás mulleres que se non visten con roupa axustada, non lle van gustar aos rapaces. Eu non sei, se cadra simplesmente ás chicas vos guste mostrar os vosos preciosos corpos, pero pode ser unha forma tamén de provocar ao sexo oposto... Pero, ¿ é que vos gosta facernos sufrir? Porque moitas de vós me teñen asegurado que vesten asi porque lles gusta, e que a súa última intención é ligar e chamar a atenzón dos rapaces... Se falo da liberdade, digo que se queredes vestir con roupas axustadas, me parece moi ben, pero hoxe en dia, pasarías case inadvertidas, porque a maioria das rapaces visten igual, e ves na discoteca 300 clons que levan a mesma roupa, e ás veces saudei a unha amiga e resultaba que era unha descoñecida... A liberdade é facer o que ti queiras, e non o que as empresas de moda che manden.¿ Como reaccionan as mulleres ante os piropos dos obreiros? A pregunta parece de sinxela resposta, pero as reaccións son múltiples. Calquera resposta que me aventure a enunciar seria unha mera hipótese, posto que eu como home non recibín ningún piropo por parte dun obreiro (non quere dicir que non os recibese nunca). Por iso, a miña opinión quizais non sexa valida, xa que carezco de experiencia no tema. Supoño que a reacción normal e lóxica por outro lado, sería a de enoxación por parte da muller, xa que está a ser degradada como ser humano, pero, pode resultar o lado contrario; o insulto sexa de semellante orixinalidade (que sexan denigrantes para a muller, non quere dicir que non sexan orixinais), que á muller lle faga mesmo graza. No último capítulo de Mis adorables veciños (série de Antena 3 da cal non son espectador habitual, pero xa se sabe, o zapping está de moda e poñen poucos programas que sexan realmente interesantes na televisión), un obreiro, que era interpretado polo actor e cómico Miki Nadal, piropeaba a Paz Padilla (actriz protagonista da série), empregando varias frases das que enumerei en artigos anteriores. Establecendo esta relación, vemos que para os obreiros non hai discriminación: tódalas mulleres son fermosas, todas sofren sendo piropeadas (iso si, unhas mais que outras)... Por certo, gustaríame incluir as dúas novas frases aportadas pola miña compañeira Rebeca, moitas grazas: 1. Estás tan boa que che comeria a regra a culleradas (deste non me lembraba, e iso que llo dixeran a unha amiga miña, e eu estaba presente) 2. Gustaríame ser mariachi para tocarche a cucaracha (Este era totalmente descoñecido) Supoño que os culpables deste tipo de situacións tampouco non son os propios obreiros: como dixo Larinha nun intelixente comentário no blog: "Os obreiros non fan máis a responder a un esquema sosial". Que razón tes (grazas polo comentário). Agora, gustaríame saber cales son as vosas opinións rapaces. Seria interesante aprender un pouco deste tema (ainda que semelle que non hai nada que quitar en claro). Por último, agradecer a David, un dos meus mellores amigos e compañeiros (non só do web blog) que me aportara esta idea para un artigo, que espero teña tanto éxito. De paso, anunciar un pouquiño o seu web blog: Dende Muros para ou Mundo  Todos coñecemos ao Fruteiro, un dos principais personaxes da série Sete Vidas que se emite en Telecinco, tódolos domingos a partir das 22.00h (prime-time). Desde o 1 de maio, esta série cumple unha temporada máis. Xa son 7 os anos que esta magnífica parodia da sociedade actual nos leva divertindo. Neste artigo, centrarémonos como xa antes dixen, nun dos máximos expoñentes da série, interpretado polo actor, cómico e monologuista Santi Rodríguez. O fruteiro é o claro estereotipo de home estancado no franquismo, facha, misóxino e egoísta. Só fai as cousas polo seu propio interese, ainda que como case todo ser humano, en ocasións demostra ter un grande corazón. Posúe o seu comercio propio e explota a traballadores ilegais, aos cales mantén sen contrato. Pasa gran parte do seu tempo no Casi que no, a taberna do seu amigo Gonzalo, que trala separación con Carlota tivo que vender á avogada da súa esposa, Mónica. Ainda asi, Gonzalo continua traballando na tasca, despois de que a nova xefa lle contratase como encargado. Para el a superioridade do home sobre a muller é unha realidade, e trata a tódalas mulleres da mesma maneira: como meros obxectos sexuais, excepto a súa muller, á cal trata con desprezo, dicindo dela que é un becho gordo e feo. Con mulleres fermosas escápanselle comentários tales como: "Que non me entere eu de que ese cuiño pasa fame" ou "Se esa fora a miña hucha, metería agora mesmo tódolos meus aforros". Ademais é afeccionado a acudir a prostíbulos ou á whiskería, como a el lle gosta chamárlle . Nesta temporada, o fruteiro decide vender a frutaria (valla a redundáncia), por unha cantidade económica substanciosa, e asi pasar máis tempo cos seus amigos e a vivi-la vida. O seu grande amigo é Gonzalo, ainda que con Sergio tamén garda unha grande complicidade e confianza. A pesar de se-la ovella negra da pandilla, o fruteiro sempre é protagonista nos grandes momentos, e está presente nun lugar ou outro, e, ainda que garde diferenzas co grupo de mulleres da série (a Vero non para de piropeala de maneira ofensiva, Sole non lle soporta polas súas ideas políticas e a Diana sempre lle solta comentários machistas falando dos seus peitos), dunha forma ou outra, se poderia dicir, que este personaxe converteuse en imprescindíbel para a série e un dos grandes protagonistas... A foto á dereita, como as súas ideas...  Machos é unha das séries de mais éxito de toda Latinoamérica. Sete irmáns, e o patriarca Ángel que os domina ao seu gusto. Eles son, a família Mercader. En Chile, a audiencia enganchouse de maneira increibel durante oito meses no canal 13. Nesta série vivimos as aventuras destes irmáns, os amores, os desamores, os engaños que sofren, e demáis anécdotas que tolean aos espectadores. Debido á actitude e o temperamento do patriarca, teñen que comportarse como auténticos machos se queren ser aceptados por el. Mais alá de ser unha producción televisiva exitosa, Machos marcou o regreso da Área Dramática de Canal 13. Verónica Saquel, traballadora do Canal 13, directora desta área, sempre confiou en que o traballo que se estaba a realizar nesta producción estaria cheo de triunfos; e non se enganou. A principal referéncia da série era o ámbito familiar e de amigos. Machos, ademais de lograr disparar os audímetros, tamén conseguiu obter un impacto social somamente forte.Todo o mundo queria máis de Machos, e as empresas se deron conta de iso. Eventos, desfiles e mesmo publicidade foron parte da seguidiña de logros que conseguiron certos actores da história. Por iso, tentóuse expander o seu fenómeno ao resto do planeta. Tal foi o renome que atinxiu a teleserie, que a súa fama traspasou as fontreiras. En decembro de 2003, a história dos Mercader foi transmitida por TVE para toda España. A serie comezou tendo éxito pola novidade, pero ainda asi, durou pouco tempo en antena. A sua Banda Sonora, foi, se cadra, o que mais éxito tivo. Todos lembrámola: Macho, macho, macho... Nunca tiven a oportunidade de ver esta série, pero o seu argumento semella insulso, e falto de sentido. Ten mais de telenovela que de série. O título dino todo: téñense que comportar como machos, o cal xa supón crerse superior á muller. O símbolo de home na O do título, outro símbolo representativo que a série pode significar. Considero que en case todas as séries, hai connotacións machistas, pero ainda asi, seguramente esta se leve a palma..  Todos somos fans desta fantástica serie. The Simpsons son unha das series de maior éxito nos EEUU, emitíndose en países como México pola 14º temporada. As súas simpáticas personaxes mostran estereotipos moi marcados. Neste artigo, ímonos centrar na parella principal da serie. Homer, representa ao home de mediana idade gordo, nun traballo que requere unha alta responsabilidade que el por suposto, non ten. Inspector de seguridade nunha central nuclear, pasa a maioria do tempo na tasca do seu amigo Moe, emborrachandose a golpe de cervexa Duff. Mentres, Marge, a súa fiel esposa (á cal coñeceu no instituto), é ama de casa, e encárgase de tódalas labores da casa: coidar dos fillos (Bart de 10 anos, Lisa, unha nena superdotada de 8 anos, e Maggie, un bebé que se resiste a falar), limpar toda a casa, facer a compra, preparar a comida, ocuparse de coidar ao propio Homer... En fin , todo o fai Margorie. Isto levouna moitas veces a sofrer percances de todo tipo: vivir tan estresada que ata se lle caeu o pelo (aparece neste capítulo a institutriz Shery Bobbins), ter a urxente necesidade de se tomar unhas vacacións no Rancho Relaxo, participar na obra Un tranvia chamado Desexo, a cal abriulle os ollos, e fíxolle comprobar que estaba a vivir como unha escrava.... Multitude de aventuras nos diverten dia tras dia en Antena 3... Pero... ,e a forte crítica que Matt Groening e Sam simon fan sobre a situación da muller? Na serie, a maioria das mulleres vense involucradas nunha relazón cos seus homes de "chacha", dito vulgarmente (excepto Acness, a cal mantén ao seu fillo Seymour Skinner, a raia). The Simpsons é mais que unha série de debuxos animados. Trata de presentar e criticar á vez a situación dos Estados Unidos. A medida que transcorren os episodios, comprobamos que á evolución da sociedade estadounidense, nin tan siqueira pódeselle chamar evolución. Comentarios de Homer a Marge: "Marge xa sei o que eu podo dárche , que ninguén mais pode ofrecerte : Absoluta e total dependencia". Neste capítulo, Homer vóltase conselleiro matrimonial, e dedícase a contar os segredos mais íntimos que comparte coa súa muller. Isto enoxa a Marge, e bótao de casa. Esta frase dilla á sua muller para poder voltar con ela. Marge- Homer non queda cervexa, pero hai limonada se queres... Homer- Non xogues comigo muller. Noutro capítulo, Homer lle regala a Marge unha bola para xogar aos bolos, con Homer inscrito, e, mesmo, o grosor dos buracos axustados aos seus dedos. Este tipo de detalles poden resultar cómicos, pero... , pensades vós que non acontecen de verdade? Non estou a falar en contra da serie, para nada, é das miñas favoritos. Tan só trato de explicar a crítica que os creadores realizan tamén sobre o sexismo.  Tres cadeas norteamericanas de grande prestíxio e importáncia como son CBS, NBC e Fox manifestaron o seu inconformismo coas estritas normas e controles que se estableceron nos contidos dos medios informativos nos Estados Unidos. Unha organización chamada TV Watch, agrupa a todas aquelas asociacións e profisionais que estexan indignados con esta situación. O grupo define-se a si mesmo como "coalición de organizacións e indivíduos", e afirman que a responsabilidade de que os nenos vexan unha cousa ou outra en televisión, deberia ser dos pais, non do goberno. Entre os grupos que se mostran en contra desta série de medidas gubernamentais destacan os seguintes: Viacom- CBS, MTV e Nickelodeon. News Corporation- The Sun, e The News Post (diarios), ademáis da cadea Fox. A estes importantes grupos engádeselle outro menos coñecido pero tamén de especial importancia: a Cámara de Comércio, asociación na que están involucrados varios profesores universitarios e intelectuais de todo tipo. Un actor recoñecido deste grupo é Joe Palontiano (actor De Os Soprano).). Tralo pezongate, o que supuxo unha multa millonaria para Viacom, os Estados Unidos viven nunha sociedade que lles engana ainda mais se colle, xa que non reciben a información limpa e clara. Cada cal ten a súa opinión, diso non cabe dúbida... Pero, ¿ten sentido este tipo de política? Sexo en Nova Iorque (en versión orixinal Sex in the city), é unha serie norteamericana que relata a história de catro mulleres amigas que se contan tódalas súas inquedanzas, en especial, unha principal e non menos importante: o sexo. Todas as súas aventuras sexuais son explicadas ao detalle, as suas relazóns, a maneira na que tratan de seducir ao sexo oposto, o acto físico en si e os problemas tanto físicos (nun capítulo Samantha coñece a un home que ten o problema do micro-pene, inferior a oito centímetros), como emocionais ( Charlotte coñece a un home que ao exacular comeza a soltar improperios sen parar contra a muller coa que está a practicar sexo). O simbolismo da cidade é outro aliciente que lle dá nome á série. Non é o mesmo Nova Iorque que calquera outra cidade dos Estados Unidos. Esa personalidade que pecha a metrópolis se ve reflexada nas protagonistas da história que son Carrie (interpretada por Sarah Jessica Parker, Mars attacks!, Ed Wood), Samantha (Kim Catrall, Crossroads, 15 minutos), Charlotte (Kristin Davis, Nove meses, Melrose Plase) e Miranda (Cynthia Nixon, O cuarto de Marvin, O informe pelicano), unhas treintañeras con diferentes formas de pensar, pero que a pesar das diferenzas, se apoian e están sempre xuntas. A novela do escritor Candance Bushnell, Sexo na cidade, foi a inspirazón para que Darren Star producise esta serie difícil de catalogar, ás veces comédia, ás veces drama. Creo que pode ser que represente ben o que é o lado feminino. Creo, estou a dicir. Porque non sei realmente como pensades vós, e vós se sabedes como pensamos nós , non? Homes e mulleres. É un tema moi complicado, pero que mereceria a pena debater. En outros artigos irei escribindo unha explicación do perfil de cada unha das protagonistas. A serie emítese en Antena 3, de martes a xoves ás 2.00h, pero ainda que fose situada na franxa de madrugada, está a ter unha espectacular acollida entre os teleespectadores. Tamén se pode ver no canal COSMO (en Digital + ou para nosotr@s, os galegos, en R).  En relación ao artigo anterior, gustaríame falar un pouco máis do incidiente da gala de premios da MTV, no cal dúas "divas da canción" para o mundo enteiro (pola cantidade de discos que venden, e a cantidade de premios que reciben...) Britney Spears e Christina Aguilera, bícanse cunha das grandes cantantes de pop de tódolos tempos: Madonna. O acto supuxo polémica porque nel participou a virxe máis desexada dos Estados Unidos, xa que Britney decidiu declararse ante os medios como muller puritana e virxe, que non praticara actos sexuais ata o momento. En España, apareceu no programa La casa de tu vida, unha muller que revelaba o seu mesmo segredo, e que creo que se deberia manter xa á marxe da televisión, porque non é o seu (sinto se amolei a algún admirador da famosa casposiña, pero eu escribo o que penso). Parvadas aparte, o feito de que as cantantes se bicasen ainda é lembrado por todo o mundo. Non só polos EEUU, xa que a notícia tivo unha repercusión internacional tremenda, xa que ao mellor o mesmo que comentaban a polémica en Cincinnati, o estaban a facer en Albacete. Britney Spears (a cal tivo unha relación co protagonista do artigo anterior - non, o director de FCC non, nen o presidente Bush- o cantante Justin Timberlake, o cual supoño todos saberíades) afirmara que era a primeira vez que bicaba a unha muller, e que, ainda que deixaria pasar un tempo para que se calmasen os ánimos, o voltaría a repetir... ¿ Que pensades de todo isto? ¿ Cren que a política da "decencia" chegará a España? ¿ Unha teta e un bico son algo maravilloso, ou sen embargo, prácticas suxas e indecentes? Rógolles: comenten, escriban, inventen, pensen.... Todos lembramos o incidente que supuxo tema de conversación principal durante moito tempo nos EEUU. Non a guerra de Iraque, nen as campañas electorais que comenzaban, nen o conflito palestino-israelí. Senón unha simple teta. Sí, o que están a ler. Unha simple teta, que dá igual que sexa de Janet Jackson ou de calquera outra muller do planeta. Non é mais que unha parte do corpo como outra calquera, dunha muller. O feito de que o cantante Justin Timberlake, desprendiera unha parte do vestido da Jackson, que ofrecía a cámara un peito da cantante (decorado con unha perla brillante de cor gris, para que aos morbosos non se lles ocorrese ver o pezón da famosa intérprete, para máis inri, tanta polémica, e encima a cantante non mostra o seu peito de maneira desinhibida e total). O detalle curioso que merece a mágoa apontar, é que eses dous segundos emitidos no descanso da Superbowl, supoñeron millóns de descargas e de visitas na rede, máis que calquera outro portal de Internet de contido erótico ou pornográfico durante o mes de febreiro do pasado ano. Ese 1 de febreiro de 2004, no que Janet Jackson enseñou un dos seus peitos, Estados Unidos xa non voltaría a ser o mesmo país. Porque o país estaba escandalizado, pero ao mesmo tempo contento co suceso (por iso engádolles o dato da rede de Internet). Outro suceso que conmocionou ao país, foi que o día 28 de agosto de 2004, durante a gala musical de MTV, tres cantantes que estaban a realizar unha actuación para o evento: Britney Spears, Madonna e Christina Aguilera realizasen un acto considerado por algúns de moi mal gusto. Madonna, situada no centro durante a actuación, nun momento que a voz da canción estaba pausada, decidiu xirarse cara a dereita e dárlle un bico a Britney. Ante a estupefacción dos xornalistas, fotógrafos e demáis persoal, Madonna acabou xirando cara o outro lado e dárlle un bico tamén a Christina. Ambos sucesos foron excusados totalmente polos "artistas", ciñéndose a que foron accións improvisadas, que non tiñan a intención de causar polémica nen de chamar a atención... Non era nada preparado, todo fora espóntaneo e do momento. A partir destas dúas "indecentes actuacións", os medios de comunicación non ían permitir que voltara a pasar. Así que decidiron que non ian retransmitir a programación a tempo real, é dicir, que ia deixar de existir o seu live(en directo). As retransmisións se realizarían dous segundos despois, e asi en caso de escándalo televisivo, a xente non se vería "contaminada" polas aberracións que a algunhas persoas acostuman tentar compartir co resto. Supoño que coñecerán o ton irónico e de sarcasmo no que estou tecleando agora mesmo, ¿non?Pois ben, tras colocar esta breve (ainda que interesante) introducción, vos vou pór ao dia en como está a situación actual. Aquelas "normas da decencia" establecidas no seu momento polo FCC foron endurecidas severamente polo seu novo director, Kevin J. Martin, o cal fora selecionado polo presidente dos Estados Unidos de América, o señor (por dicir algo) George Walker Bush. A FCC (o acrónimo de Federal Communications Commission) decidiu trasladar a decisión de censurar a programación dos canais de televisión por cable, satélite e dixital (todos os canais de pago), e practicar a política contra a "indecencia". polo tanto que os usuarios que teñen antena de pago por visión, poden estar satisfeitos, xa que a decencia vai reinar na súa información e cultura audiovisual.
|
